Home | Contact

Column 

Jaja, die oude bank komt terug!

Met opperste verbazing zat ik naar een discussieprogramma op de tv te kijken: ja, ja, die oude bank komt terug! Wat er nog in leven was van de oude medewerkers en nog pienter genoeg, zat rond de microfoon breeduit de terugkeer van de kleine regio-bank te verwelkomen. Een beetje nieuwerwetse regio-bank, dat zou het worden. Lokaal Loket, Geld wisselpost, flappen uit de muur, zoiets.

De oude mensen om de discussietafel, allemaal op leeftijd en oud-‘bedienden’ (want zo heetten de medewerkers van de bank vroeger), zaten breeduit hun gram te halen en gemoedelijk te schimpen op met miljoenen beladen, vroegere, dure chefs die hun zuur verdiende, dure briefjes in zon en aan zee inwisselden voor een aangenaam leven. Nee, hun bank is er niet meer. Te groot, te veel geld verloren, overgenomen of opgeslokt. Aan tafel hadden ze het grootste woord: zeker, veel fouten gemaakt, boeken vol sterke Luyendijk- verhalen. Echt interessant werk gehad, meneer.

Nazit op tv. Het spook van het verleden is niet dood. Dat oude Bankje spelen ook nog lang niet. Zeker, het komt allemaal terug. Bij de regiobank of zo. Simpeler kun je het niet zeggen: je kunt daar weer alles wat je er vroeger ook kon. Boekje voor de kinderen, een paar tientjes halen voor de opruiming, je vakantiegeld een paar maanden deponeren. Zeker, een beetje beleggen, wat vastzetten voor de kleine. Nee, juffrouw Sanders komt niet terug, die zit nu in een rusthuis. Maar die mevrouw Zwieters wel, de kennen jullie toch nog wel? Die van de spaarbankjes. Die gaat nu de vakanties doen. Plakboekjes met zonnezegels?

Nee, die Luyendijk komt haar niet aan de botten, want daar is ze te slim voor. Omgekeerde wereld, roept de gespreksleider, is er dan niets overgebleven van die grote bank hier? Jawel, ’t gebouw. Komt een school bij in. We krijgen een oude fietsenstalling. Wat zegt u? O, zeker, de bank kwam veel te ver van de mensen vandaan te staan. Terug naar de kleinschaligheid. Ook met de lokale poltiek. We zijn een klein en lastig land en daarom willen we klein en ingewikkeld geregeerd worden. Dichtbij, zichtbaar. Bankboekjes en stempels, jazeker, vervelend dat die Lousman daar weer komt te zitten, die wist toen al precies wat iedereen op z’n boekje had. En hij kon de lokale hypotheekjes moeiteloos opdreunen. Het gesprek liep een beetje ongemakkelijk af. Voors en tegens. Een stukje machteloze geschiedenis. Gewoon meedoen, want er is geen weg terug.

Anne van der Meiden

 
HOME | CONTACT | HTML | CSS | 2010 Wendelcom |